Gepost op

Ik ben geselecteerd als Hebban app tester

Binnenkort komt Hebban, de boeken community website, met een eigen app. Toen ik las dat Hebban testers zocht om deze app uit te proberen heb ik me meteen aangemeld. Ik kom er niet aan toe om achter de computer te kruipen om bij te houden in welke boeken ik interesse heb en dergelijke. Maar mijn telefoon is altijd bij de hand en zo gepakt. Ideaal om laagdrempelig bij te houden welke boeken ik gelezen heb en wat me wel wat lijkt.

Hebban app

Op mijn werk ben ik dagelijks bezig met software en daarom leek het me leuk om de app te mogen testen. Gisteren ontving ik bericht dat ik geselecteerd ben om mee te mogen testen. Leuk! Uiteraard hoop ik dat ik dat boekenpakket win, ik ga in elk geval mijn best doen 🙂

Gepost op

Welke boeken ik voor mijn verjaardag heb gehad

boeken verjaardag

Afgelopen donderdag was ik jarig (ik ben 37 geworden) en wat vraagt iemand die graag leest voor zijn verjaardag? Boeken! En inderdaad heb ik weer een prachtige stapel boeken gekregen waar ik toch wel een paar maanden in moet kunnen lezen. 🙂

boeken verjaardag
De boeken die ik voor mijn verjaardag heb gekregen

Boze geesten (Fjodor Dostojevski)
Ik hou van literatuur en op z’n tijd een boek om flink m’n tanden in te zetten. De boeken van Dostojevski zijn daarvoor prima geschikt. Dit boek heb ik van Sanne gekregen, ze weet waar ik van hou, dus het is vast een goed boek 🙂

Een kostbaar kleinood (Jeremiah Burroughs)
Jeremiah Burroughs was een Puritein die in 1600 geboren is. Hij heeft een boek geschreven over de ware tevredenheid. Toen ik een tijd gelezen hier een goede recensie over las heb ik dit boek op mijn wenslijst gezet en nu heb ik het voor mijn verjaardag gekregen. Op zondag lees ik meestal meer stichtelijke lectuur, zoals dit boek.

Het menselijk handelen (Ludwig von Mises)
Als libertarier en aanhanger van de vrije markt vind ik het razend interessant om me hier verder in te verdiepen en meer inzicht te krijgen in hoe de wereld er uit zou kunnen zien zonder de dwang van overheden. Aangezien dit een diepgaand standaard werk is heb ik een leeslijst opgezet: Eerst Economics in One Lesson, dan The Church and the Market, vervolgens Choice: Cooperation, Enterprise en dan uiteindelijk Het menselijk handelen. Prachtig dat dit in het Nederlands te lezen is!

De avonden in de rue saint-lazare (Gustave de Molinari)
In dit boek bespreekt de Molinari op toegankelijke wijze de beginselen van het liberalisme en van de klassieke economie. Interessant en origineel zijn ook de oplossingen voor de vraagstukken van armoede en ongelijkheid die de Molinari, conform de principes van de markteconomie. Ik ben reuze benieuwd naar dit boek.

De Opstand in de Nederlanden 1568 – 1648 (Anton van der Lem)
Ik hou van geschiedenis en vooral als het om een kritisch geluid gaat of nieuwe inzichten geeft. Ik weet niet meer wat de aanleiding was om dit boek op mijn lijst te zetten, maar als ik het gelezen heb dan weet ik het vast weer 🙂

I en II Petrus / Judas (F. van Deursen)
Ook van dit boek weet ik niet meer waarom ik het op mijn lijst gezet heb, waarschijnlijk een goede recensie in het Reformatorisch Dagblad. Ik moet dat er in de toekomst wat beter bij zetten als ik een boek op mijn wenslijst zet. Het lijkt me in elk geval een interessant boek, mooie lektuur voor de zondag.

Alleen al van het krijgen, het ruiken aan en kijken naar deze boeken word ik blij! Nu nog de tijd vinden om alles te lezen 🙂

Gepost op

Zinderende zomerverhalen

Zinderende zomerverhalen

Zinderende zomerverhalen
Zinderende zomerverhalen
Vorige week vond ik tussen een stapeltje oude post een boekje dat ik niet kende: “Zinderende zomerverhalen”, aangeboden door Etos. Blijkbaar had mijn vrouw dit in juli bij de Etos gekregen bij aankoop van twee actieproducten. Ik hou er wel van om af en toe eens iets te lezen wat zo op mijn pad komt en wat ik zelf niet gekozen zou hebben. Dus het boekje op de leesstapel gelegd.

Toen ik er eenmaal aan begon was het ook weer snel uit. Ruim 180 pagina’s in grote letters, opgedeeld in zes korte verhalen. Elke dag even een verhaaltje lezen en zo gezegd zo gedaan. De schrijvers waren voor mij eerlijk gezegd onbekend. Een aantal ken ik van naam maar ik had er niet eerder iets van gelezen. Nou, wat mij betreft blijft dat zo…

Er zat geen enkel verhaal tussen wat indruk op me maakte. Het eerste verhaal vond ik weerzinwekkend: Een vrouw krijgt na een one night stand een kind, staat het kind ter adoptie af en krijgt 20 jaar later een relatie met haar kind die ook nog eens voor zijn vader blijkt te werken en krijgen samen met zijn moeder een kind. Zoon vermoord de vader, eind goed al goed. Ik vond het weerzinwekkend, driedubbel te toevallig en zie nog steeds het nut van dit verhaal niet.

Het eerste verhaal was qua plot wel het dieptepunt maar ook de andere verhalen konden mij niet bekoren. Misschien is dit leuk voor iemand die op het strand even wat wil lezen, maar het is niet mijn ding.

Gepost op

#leesuiteigenkast (Hebban)

Hebban organiseert in september de “Lees uit eigen kast maand”. Dit houdt in dat je met jezelf af spreekt een maand lang geen boeken te kopen en geen boeken leent bij de bibliotheek. Ik weet niet of de boekhandel hier blij van wordt maar ik vid het een leuk initiatief en doe hier zeker aan mee!

Voor mij is dit niet zo moeilijk, denk ik. Ik heb stapels goede boeken die ik graag lezen wil. Bovendien ben ik op 31 augustus jarig en voor mijn verjaardag krijg ik meestal een mooi stapeltje boeken 🙂 Daarmee ga ik vast de maand september wel door komen.

Mijn valkuil zijn sowieso niet de boekhandel en de bibliotheek. Een abonnement op de bibliotheek heb ik niet eens, omdat de meeste boeken die ik lees daar toch niet te krijgen zijn. Ik kan mezelf prima in de hand houden en een boekenwinkel weer uitlopen zonder iets te kopen.

Nee, mijn valkuil is mijn zusje Sanne. Zij heeft ongeveer dezelfde smaak qua boeken, maar zij kan ze niet laten liggen. Ze heeft dan ook een huis vol boeken, letterlijk, en neemt regelmatig een stapeltje boeken nieuwe mee die “echt de moeite waard” zijn. Tegen de meeste zeg ik, vaak met pijn in mijn hart “nee”, maar regelmatig is er toch een die ik “wel even tussendoor zal lezen”. Ik heb het even nagekeken (ik hou een overzichtje bij wat ik lees) en het is gemiddeld een boek per maand dat ik van haar lees of leen. Als ik haar goede boeken een maand buiten de deur weet te houden dan ben ik safe 🙂

Nog te lezen deze maand
De vraag is dan wat ik in september uit mijn eigen boekenkast ga lezen. Ik lees sowieso eerst uit waar ik nu mee bezig ben. Ik ben nu in vier boeken tegelijk bezig en verwacht er in deze maand augustus nog drie daarvan uit te kunnen lezen. Omdat ik nog niet weet wat ik voor mijn verjaardag krijg, op de laatste dag van augustus, kan ik dan pas bepalen wat ik ga lezen in september. Ik hoef toch tenslotte niet per se iets te lezen wat al jaren in de kast staat :p. Als ik mijn keuze gemaakt heb zal ik het laten weten.

Gepost op

De Heksen (Roald Dahl)

de heksen

de heksen
De Heksen
Vorige week had ik weer eens zin om een kinderboek te lezen. Ik lees regelmatig zware kost in de vorm van literatuur en (Engelstalige) non fictie. Voor de afwisseling vind ik het dan heerlijk om even iets makkelijks te lezen waar je niet lang over hoeft na te denken. De ene keer een makkelijke roman, de andere keer een jeugdboek. Dit keer werd het De Heksen van Roald Dahl.

De Heksen gaat over een jongetje van zeven jaar die bij zijn oma woont. Zijn oma waarschuwt hem voor heksen en vertelt hem hoe hij die kan herkennen. Het blijkt dat er in elk land heel wat heksen wonen en die het op kinderen voorzien hebben. Het duurt niet lang of het jongetje herkent een heks maar weet aan haar te ontsnappen. Uiteindelijk ontdekt hij een heleboel heksen die op hun jaarlijkse heksenconferentie zijn. Hij wordt omgetoverd in een muis maar gelukkig weet hij zijn oma te vinden. Samen bedenken ze een plan om alle heksen te vernietigen.

Ik vond het zelf een leuk boek om te lezen. 191 pagina’s en voorzien van simpele maar leuke tekeningen. Eerlijk gezegd vond ik het zelfs een beetje spannend en bleef er maar in lezen 🙂 Hoewel het boek geschikt geacht wordt voor kinderen vanaf zeven jaar, twijfelde ik daar toch wel over. Onze oudste is zeven jaar en ik geloof toch dat het best eng is om te lezen over heksen met klauwen onder hun handschoenen die een vreselijke hekel aan kinderen hebben, niets liever willen dan kinderen dood maken of omtoveren. Bovendien kan iedereen zomaar een heks zijn, zelfs je lieve juffrouw op school, kijk maar eens goed naar haar.

Nou ik weet toch niet zo zeker of ik dit geschikt vind voor haar leeftijd, ik wacht nog maar even met dit voor te lezen.

Gepost op

Lezen waar het boek zich afspeelt (Grebbeberg)

Ereveld Grebbeberg

Terwijl je leest maak je je een voorstelling van hetgeen zich in het boek af speelt. In gedachten zweef je naar de plaats van het gebeuren en in je fantasie vorm je een beeld en zie je het voor je. Zelf vind ik het altijd een bijzondere ervaring om een boek te lezen op plaats waar het verhaal zich af speelt. De locatie moet zich er uiteraard wel voor lenen en het moet voor mij wel gaan om een waargebeurd verhaal. Als het een verzonnen verhaal is dan ervaar ik niet dat bijzondere gevoel dat ik heb als ik weet dat ik op dezelfde plaats ben als waar ik over lees.

De Grebbeberg is voor mij een plaats die tot de verbeelding spreekt omdat dit een slagveld is waar Nederlandse troepen in de Meidagen van 1940 de Duitse invasietroepen een aantal dagen wisten tegen te houden. Honderden Nederlandse soldaten zijn hier gesneuveld en liggen hier begraven. De locatie is na de oorlog niet ingrijpend veranderd of bebouwd en daardoor is de historie van wat hier gebeurd is nog steeds tastbaar. Toen ik onlangs het boekje ‘Tusschen vuur en ijzer’ door H. van Heerde uit september 1940 via Marktplaats wist kopen nam ik me voor om dit op de Grebbeberg te gaan lezen. Op de website van Stichting De Greb las ik dat er op 15 juli een rondleiding door een gids gegeven zou worden. Dit leek mij een mooie aanleiding om ’s morgens op de erebegraafplaats het boek te lezen en ’s middags met de gids een rondwandeling te maken over het gebied waar ik zojuist het boek over gelezen had.

Ereveld GrebbebergAfgelopen zaterdag was het zo ver. Ik vertrek rond half negen en rijd naar de VVV in Rhenen om te betalen voor de rondleiding en mijn aanwezigheid te bevestigen. Vervolgens arriveer ik rond tien uur op het ereveld waar ik tussen de honderden grafstenen op een bankje ga zitten. Het is prachtig weer, de zon schijnt en de vogels fluiten. Na een uur lezen merk ik dat het bankje niet echt lekker zit. Omdat het verhaal zich af speelt op het slagveld sta ik op, steek de straat over en loop naar de Koningstafel. Hier vind ik een bankje waar vandaan ik een prachtig uitzicht heb vanaf de 50 meter hoge Grebbeberg en bevind ik me tussen de voormalige loopgraven. Hier is er daadwerkelijk gevochten, zijn er mensen gesneuveld en hebben de personen uit het boek gelopen!

Na weer een uur lezen komen er enkele wandelaars naast me op het bankje zitten om te lunchen en te kletsen. Niks mis mee natuurlijk maar dit haalt me uit mijn verhaal en haalt me weer terug naar het heden. Daarom besluit ik weer terug te lopen naar het ereveld en de graven op de zoeken van enkele personen waar ik zojuist over gelezen heb. Ik sta aan het graf van mensen waar de schrijver mee bevriend was en op exact dezelfde plaats waar ook de schrijver gestaan heeft.

Inmiddels is het tijd geworden om naar de parkeerplaats te gaan waar om een uur de rondleiding start. Het is een groep van dertien mensen. De gids start met een rondwandeling over het ereveld en stopt bij diverse graven om het verhaal van de daar begraven persoon te vertellen. Vervolgens leidt hij een wandeling door het gebied waarbij hij verteld wat er gebeurd is op de plaats waar we staan. Daarbij grijpt hij terug naar de verhalen die hij bij de graven op het ereveld verteld heeft en wijst plaatsen aan waar mensen gesneuveld zijn en waar we het graf van gezien hebben.

Er is nog veel herkenbaar van wat er 77 jaar geleden gebeurd is. Je ziet oude bomen waar beschadigingen aan zitten van kogels en granaatinslagen. Aan de grond zie je waar loopgraven liepen, je loopt over dezelfde wegen en ziet restanten van bunkers. Bovendien is er het ereveld waar honderden namen, rangen en overlijdensdatums te vinden zijn. Dit alles maakt wat je leest tastbaar en geeft de leeservaring een bijzondere extra dimensie.

Veel respect voor de soldaten die hier gevochten hebben en waarvan velen hun leven gegeven hebben voor onze vrijheid!

Gepost op

We hadden liefde, we hadden wapens – Christine Otten

we hadden liefde, we hadden wapensWe kennen allemaal Martin Luther King die door geweldloos verzet tegen de rassenscheiding verandering bewerkstelligde en symbool staat voor de burgerrechtenbeweging in de Verenigde Staten. Er waren in diezelfde tijd ook zwarten die vonden dat je jezelf mag verdedigen als leden van de Klu Klux Klan nachtelijke lynchpartijen onderneemt of huizen op wil blazen van zwarten of blanken die met zwarten sympathiseren. Robert F. Williams was zo’n man die liet merken dat hij zich niet liet onderdrukken en bereid was om zichzelf te verdedigen.
Christine Otten kwam enige jaren geleden in contact met de weduwe van Williams en sprak veel met haar en mensen in haar omgeving en heeft daarna deze roman geschreven. Williams accepteert niet dat zwarten slachtoffer van de Klu Klux Klan worden en roept zwarten op zich te bewapenen. Dit maakt hem doelwit van de KKK en wanneer de FBI hem wil arresteren vlucht hij met zijn vrouw en kinderen naar het buitenland. Eerst naar Cuba en later naar China. Pas jaren later kunnen ze terugkeren naar de Verenigde Staten.
Robert F. WilliamsVanaf de eerste bladzijde voel je meteen de beklemmende sfeer wanneer een zwarte vader zijn kinderen mee neemt naar de ijssalon, ondanks dat hij weet dat alleen blanken welkom zijn in de zaak. Voor mij als 36 jarige is het onvoorstelbaar dat het nog maar 50 jaar geleden is dat donkere mensen als minderwaardig gezien werden en het normaal was dat zwarten niet welkom waren in de ijswinkel en het zwembad. Niet welkom betekent niet alleen dat je met de nek wordt aangekeken maar dat je niet binnen mag, je anders de politie achter je aan krijgt en bedreigingen of erger de normaalste zaak van de wereld zijn.
Het enige waar ik wat moeite mee had was dat het verhaal vanuit de ik vorm verteld wordt, terwijl het in verschillende perioden door verschillende personen wordt verteld. Ik vond het wel eens lastig om te bepalen met welke ik figuur ik in een nieuw hoofdstuk te maken had.
Sterk aan het boek is de manier waarop de sfeer uit die tijd tot leven geroepen wordt. De muziek, de geuren en kleuren worden zo goed beschreven dat je echt het gevoel hebt dat je er bij bent. Wil je meer weten over de opkomst van de zwarte burgerrechtenbeweging en de invloed die deze tot op de dag van vandaag uitoefent, lees dan dit boek!
Gepost op

De nieuwe erfgenaam – Sophie Hannah

de-nieuwe-erfgenaamOp 6 september 2016 verscheen De nieuwe erfgenaam van Sophie Hannah. Op verzoek van de erfgenamen van Agatha Christie schrijft zij nu boeken in de stijl van de vroegere Queen of Crime. Omdat ik zelf de meeste boeken van Agatha Christie met genoegen gelezen heb was ik best benieuwd of Sophie Hannah in staat is om het niveau van Agatha Christie te behalen.

De boeken van Agatha Christie kenmerken zich door een spannend verhaal waarbij je tijdens het lezen steeds af vraagt hoe het nu toch in elkaar steekt en wie het nu gedaan heeft. Je idee van hoe het zit veranderd regelmatig tijdens het lezen en als aan het einde van het boek alles aan elkaar geknoopt zat blijkt het heel anders in elkaar te zitten dan je gedacht had. Agatha Christie zet een illusionist heel kunstig de verhalen in elkaar. In de meeste verhalen is er een hoofdrol voor een van de karakters die regelmatig terugkeren om de raadsels op te lossen: Miss Marple en Hercule Poirot

In dit boek speelt Hercule Poirot weer een hoofdrol. Hij wordt uitgenodigd door een schrijfster om een week bij haar te verblijven op het landgoed Lillyoak. Ook de detective Catchpool van Scotland Yard wordt uitgenodigd en het boek wordt vanuit de ik vorm door Catchpool verteld. Als ze arriveren blijken behalve de schrijfster en haar personeel ook haar beide kinderen met aanhang en twee advocaten die verantwoordelijk zijn voor het testament aanwezig te zijn. Tijdens een diner vertelt de schrijfster dat ze een nieuwe erfgenaam heeft aangewezen, een doodzieke medewerker. Dit maakt uiteraard veel emoties los en uiteindelijk moet er een moord opgelost worden.

Ik heb het boek met plezier gelezen en me er prima mee vermaakt. Het benadert niet de beste verhalen van Agatha Christie, zoals de tien kleine negertjes, maar het komt zeker wel in de buurt van de mindere verhalen en dat is een compliment! Bij het lezen van Agatha Christie wordt je heen en weer geslingerd tussen theorieën over de oplossing en mensen die je ergens van verdenkt. Uiteindelijk blijkt het vaak anders in elkaar te zitten dan je dacht. Bij dit verhaal wordt je niet steeds op het verkeerde been gezet maar je wilt natuurlijk wel graag weten hoe het nu in elkaar zit.

Mijn conclusie is dat Sophie Hannah best een aardige detective in de lijn van Agatha Christie heeft neergezet die leuk is om te lezen. De oorspronkelijke boeken vind ik toch nog iets beter. Als je die nog niet gelezen hebt dan zou mijn advies zijn om op een rommelmarkt voor een prikkie een van de vele bundels met vijf verhalen (een vijfling) te kopen en die eerst te lezen.

[bol_product_links block_id=”bol_57ef5cd578682_selected-products” products=”9200000063705978,9200000059399439″ name=”de-nieuwe-erfgenaam” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”300″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Gepost op

Bob Evers – Het smokkelspoor van meneer Maik door Peter de Zwaan

Bob Evers

Bob EversAls tiener genoot ik al van de verhalen over de drie vrienden Bob Evers, Jan Prins en Arie Roos. De geniale Arie, zuinige Jan en handige Bob beleven op allerlei plaatsen in deze wereld avonturen waarbij ze menig crimineel te slim af zijn. Ik was een jaar of tien toen ik de eerste boeken uit deze serie las. Mijn vader was op de een of andere manier aan een doos vol hardcover Bob Evers boeken gekomen. De boeken zouden nu waarschijnlijk een hoop geld waard zijn, maar ik heb ze niet meer. In elk geval heb ik de verhalen verslonden!

De boeken in de serie werden oorspronkelijk geschreven door Willy van der Heide, een synoniem van Willem van den Hout die in 1985 is overleden. Aan het begin van de jaren ’90 heeft Peter de Zwaan de serie voortgezet. Eerst door onvoltooide manuscripten van Willy van der Heide af te maken en later met door zelf verhalen te schrijven in de lijn van de eerdere verhalen.

Peter de Zwaan heeft inmiddels al weer zo’n twintig boeken geschreven in de Bob Evers serie. Via zijn eigen uitgeverij Zwarte Zwaan geeft hij sinds 2013 jaarlijks twee delen uit. Het laatste deel dat in deze serie is uitgekomen is ‘Het smokkelspoor van meneer Maik’. Ik ga niet specifiek op dit boek in en houd het wat algemener omdat het gevoel en oordeel dat ik bij zo ongeveer de laatste tien uitgaven door de Zwaan vergelijkbaar is.

Eerlijk gezegd vind ik de Bob Evers verhalen die door Peter de Zwaan geschreven zijn iets minder dan de verhalen die door Willy van der Heide geschreven zijn. Dat wil zeker niet zeggen dat ik ze slecht vind maar wel anders en net iets minder dan de verhalen van vroeger. Bij de manuscripten van van der Heide die door de Zwaan zijn afgemaakt en de eerste delen die daarna volgen merkte ik het verschil eigenlijk niet, dat is  een heel knappe prestatie!
In de laatste deeltjes zijn er toch wat veranderingen doorgevoerd om de boeken wat moderner te laten maken door ze meer in de huidige tijd te plaatsen. Dat vind ik minder geslaagd. Jan, Bob en Arie zijn nog steeds redelijk jong maar maken meer gebruik van de moderne middelen als mobieltjes en internet. Als dertiger merk ik dat er dan toch een kloof ontstaat tussen mij en de jongens. Bijvoorbeeld als ze hun mobieltjes maar spaarzaam gebruiken omdat ze zeggen een hekel hebben aan onzinnig geleuter. Als Bob een belwinkel in moet lopen om zijn beltoon te laten wijzigen komt dat op mij toch wel lachwekkend over. En een paar jongens die wel over mobieltjes beschikken, dingen op internet opzoeken (altijd op de computer) maar nog altijd een kaart gebruiken om ergens naartoe te navigeren dan hinkt dit toch op twee benen. Het is dan net of de jongens van vroeger naar de huidige tijd geteleporteerd zijn.

Als de schrijver via de jongens kritiek op de maatschappij tot uiting laat komen dan merk je dat dit eerder de gedachten van een ouder persoon zijn dan van een jong volwassene, maar daar heb ik minder last van. Dit komt ook doordat ik de opmerkingen die de jongens via de Zwaan doen grappig vind. Bijvoorbeeld als ze klagen over kinderachtige snelheidscontroles of als de vader van Jan kritiek heeft op het moeten betalen van belasting. Als libertarier kan ik daar echt wel van genieten.

peter-de-zwaanDe oorspronkelijke boeken van Willy van der Heide vind ik dus leuker. Er zit meer tempo in de verhalen en de karakters van de jongens zijn meer uitgesproken. Jan is echt heel zuinig, Arie komt met heel ingenieuze ideeën en Bob is de technische Amerikaan. Bij de Zwaan kan Jan ook een uitzondering maken, zijn de door Arie uitgebroede plannen minder ingenieus en heeft hij ook regelmatig plannen die rammelen en waar de andere jongens hem op moeten wijzen.

Een ander punt is dat er minder gebeurt in de boeken en er veel meer gesprekken tussen de jongens zijn. Voor jongens die een hekel hebben aan zinloos geleuter over de telefoon wordt er zonder telefoon wel heel veel geleuterd. De verhalen spelen zich in een korter tijdsbestek af en er zit minder vaart in.

Al met al vind ik het toch nog steeds leuke boeken om te lezen, ik wil gewoon nog steeds weten hoe het verder gaat met de drie vrienden. Als ik zonder de eerdere boeken te kennen en het bijbehorende jeugdsentiment met een recent boek uit de reeks in aanraking gekomen zou zijn dan denk ik niet dat ik er door gegrepen zou zijn en de serie zou blijven volgen. Nu wel en ben ik toch best benieuwd hoe het huidige avontuur verder gaat als in 2017 ‘De magistrale misverstanden van J. Masters’ uit komt.

De boeken zijn rechtstreeks te koop bij Peter de Zwaan zelf en bij Bol.com. Het voordeel van het direct bij de Zwaan zelf kopen is dat hij de boeken dan signeert. Zelf bestel ik ze bij hem rechtstreeks om ik denk dat hij er dan meer aan overhoudt en natuurlijk is het ook leuk als het boek gesigneerd is door de schrijver.

[bol_product_links block_id=”bol_57e61f01b185f_selected-products” products=”9200000045918994,9200000059687452,9200000059687454″ name=”Bob Evers” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”310″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Gepost op

Gelezen: Morgenland van Stephan Abarbanell

morgenland

morgenlandOp 31 augustus was ik jarig en heb ik een flinke stapel boeken gekregen. Het was moeilijk kiezen welk boek ik als eerste zou gaan lezen maar het is uiteindelijk Morgenland geworden. Morgenland kreeg ik van mijn zusje omdat ze weet dat ik van dit soort boeken houdt. Ze vindt het leuk om me te verrassen met een boek dat ik nog niet ken en dat is haar weer gelukt. Daarom was ik best benieuwd naar dit boek en koos ik Morgenland om als eerste te lezen.

Het boek is geschreven door Stephan Abarbanell. Hij woont in Duitsland en komt zelf uit een Joodse familie. Hij heeft in zijn jeugd in Israël in een kibboets gewerkt, heeft daar gesproken met uit Duitsland afkomstige overlevenden van de Holocaust en is daarna nog vele keren naar Israël gereisd. Daar is hij op het idee gekomen van dit boek Morgenland.

Morgenland is vanuit Europa gezien het land waar de zon op komt en wordt ook wel gebruikt om het gebied ten oosten van de Middellandse zee aan te duiden. In het boek wordt Duitsland ook het Avondland genoemd. Het boek zelf is een mooie uitgave van dik papier en heeft een lint dat als bladwijzer gebruikt kan worden.

In Morgenland volgen we de Joodse Lilya Wasserfall die in Palestina leeft. Het verhaal speelt zich kort na de Tweede Wereldoorlog af, nog voor de staat Israel is gesticht, dus tussen 1945 en 1948. Dit is een periode waar relatief weinig over geschreven wordt. Zelf lees ik graag zowel over de Tweede Wereldoorlog als over de historie van Israël. De meeste boeken gaan echter over Duitsland in de oorlog of over Israël na de oorlog. Dit boek gaat over Duitsland vlak na de oorlog en daar aangezien daar bij mij weinig over bekend is vond ik dat een meerwaarde hebben.

Lilya is actief in het “gematigde” verzet tegen de Engelsen in Palestina en heeft het erg moeilijk nadat haar broer, die ook actief was in het verzet tegen de Engelsen, om het leven is gekomen. Ze wordt gevraagd om naar Duitsland te reizen om sporen te zoeken van een Joodse wetenschapper die in de oorlog verdwenen is. Ze gaat uiteindelijk akkoord met deze opdracht en zo maakt ze als sterke jonge vrouw de reis van Palestina naar Israël die tegenovergesteld is aan de uitgemergelde Joden die de concentratiekampen hebben overleefd en naar Palestina willen reizen.

De eerste hoofdstukken kwamen erg literair op mij over: Lange zinnen, bloemrijke omschrijvingen en redelijk wat suggestie waar pas later meer over blijkt. Hoewel ik van literatuur hou vond ik dit niet erg geslaagd. Het kwam op mij wat gekunsteld over en ik vond het niet echt een meerwaarde hebben. Maar na deze eerste hoofdstukken veranderde de schrijfstijl en werd ik meegezogen in het verhaal en las het lekker door.

Uiteindelijk vond ik het een spannend verhaal waarbij ook verschillende historische onderwerpen en locaties aan bod komen die over het algemeen niet zo bekend zijn. Zoals al gezegd vond ik dit meerwaarde hebben, ik wist bijvoorbeeld niet zo veel over de opvangkampen die er na de oorlog in Duitsland waren voor overlevenden van de concentratiekampen. Ook wist ik niet dat de Duitsers veel boeken van Joden hadden opgeslagen en er na de oorlog veel moeite gedaan werd om deze boeken bij de eigenaren terug te bezorgen. Bijzonder waren ook de foto’s aan het einde van het boek van locaties waar het verhaal zich af speelt. Dit zijn niet de bekende foto’s maar juist foto’s die je niet snel ergens tegen komt.

Bij het lezen van het verhaal vond ik de dingen die gebeuren en die de hoofdpersoon doet niet altijd even geloofwaardig. Zo gaat Lilya na het ontvangen van haar geheime opdracht naar haar oom die ze al een tijd niet gezien heeft om hem over de opdracht te vertellen. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat ze dit deed omdat dit nodig was voor het verhaal wat de schrijver wil vertellen.

Verder viel mij op dat vogels een belangrijke rol spelen in het boek. Echter is het mij niet duidelijk geworden wat daar nou achter zat. Mocht iemand die het boek ook gelezen heeft hier wel een idee van hebben dan zou ik het leuk vinden als je hieronder een reactie achter laat!

Samengevat vond ik het literaire aspect minder geslaagd. Het was en interessant en spannend verhaal dat ik leuk vond om te lezen. Ik geef het boek: ***

[bol_product_links block_id=”bol_57d98e5d7c8c1_selected-products” products=”9200000058870198,9200000057028087″ name=”Morgenland” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”700″ cols=”2″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]